اردشیر:)
امیدوارم راه زندگی هیچکس به اونجایی نرسه که این شعر مولانا رو با پوست و گوشتش بفهمه:
"ما هیچ تَر از هیچ پیِ هیچ دَویدیم
جز هیچ در این هیچ، دگر هیچ ندیدیم"
6پسند1نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
14 روز پیش
"گاهی آدم نیاز داره فقط از خودش دور بشه توی یه دنیای دیگه غرق بشه و هیچ چیزی رو حس نکنه... یه جور سکوت پر از شور!"
51
14 روز پیشآدم یه چیزی رو از سر میگذرونه و هزار تیکه میشه و بعد با خودش فکر میکنه، "نه من واقعاً این رنج رو لازم داشتم.."
71
14 روز پیشتَمام بهانهها دروغند؛ کسی که میخواهد میتواند...
71
20 روز پیشاو با دقت، ساعتِ ایستادهاش را کوک کرد؛ شاید روزی زمان از دل سکوت اتاق بیرون بپرد...
40
20 روز پیشپایان تنها نقطهای است، که برای شروع جمله جدید لازم است.
61