- این عدم اتکا به خود را در چشمانت هم دیده بودم، درست آن روز که برای بعدها رویا می‌بافتی و به آنچه خواهد شد قسمم می‌دادی. تو خود از تکیه به خود می‌ترسیدی و من آن روزها به پی بی‌جان نهالی نوبلوغ تکیه داده بودم... دیگر بس است، این سست بنیادی دلیل نبود آدم‌هاست!