زندگی کردن شبیه ورق زدن دفتر خاطراتی نیمه‌نوشته است ؛ هر صفحه بوی دیروزی را می‌دهد که رفته و فردایی را که هنوز جرئت آمدن ندارد . با این‌حال ، دست از نوشتن برنمی‌داریم ، چون میان خط‌های لرزانِ همین روزها گاهی کلمه‌ای پیدا می‌شود که دوباره دل را به ادامه‌ی داستان امیدوار می‌کند .