ری✨
گاهی جهان برای لحظهای میایستد ، شاید در همان زمانی که میان چشمان تو پرسه میزنم
و در همان لحظه چیزی درونم روشن میشود ، چیزی که نامش هنوز در هیچ زبانی شناخته نشده
و من فقط میتوانم بگویم گم شدهام ، در نگاه تو ......
1پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
2 ساعت پیش
دستانش را دراز کرد ، فریاد برای کمک زد ولی کسی دستش را دراز نکرد تا از روی زمین بلندش کند اشک و ریخت گریه کرد ، اما حتی دریغ از یک نگاه ترحم برانگیز یا دلسوز دست بر زانو گذاشت و بلند شد ، خودش راه رفت ، خودش دوید و حتی خودش پرواز کرد به همه گفت حالش خوب است و هیچ پشیمانی از گذشته ندارد اما بقیه عمرش را صرف گرفتن دستهایی کرد ، که مثل آن زمان خودش برای درخواست کمک دراز شده چون جایی در اعماق وجود است هنوز دستی داشت که گرفته نشده و هنوز کودکی در درونش زندگی میکند که منتظر آغوشی حمایتگر است
00
3 روز پیشدلتنگ بود ، دلتنگ لبخندش ، نگاهش ، بویش ، لمس دستانش ، صدایش و بیشتر از همه دلتنگ گرمایی بود که وقتی به آغوش میکشیدش احساس میکرد ، او عاشق ترین بود و همین کافی بود ، اما ....... اما یک چیز عجیب بود ، همه او را دیوانه خطاب میکردند چرا که او دلتنگ لمسی بود که هرگز وجود نداشت و منتظر کسی بود که هرگز نمی آمد اما او دیوانه نبود فقط مجنون لیلایی شده بود که هرگز ندیده بود
51
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.