دستانش را دراز کرد ، فریاد برای کمک زد ولی کسی دستش را دراز نکرد تا از روی زمین بلندش کند اشک و ریخت گریه کرد ، اما حتی دریغ از یک نگاه ترحم برانگیز یا دلسوز دست بر زانو گذاشت و بلند شد ، خودش راه رفت ، خودش دوید و حتی خودش پرواز کرد به همه گفت حالش خوب است و هیچ پشیمانی از گذشته ندارد اما بقیه عمرش را صرف گرفتن دست‌هایی کرد ، که مثل آن زمان خودش برای درخواست کمک دراز شده چون جایی در اعماق وجود است هنوز دستی داشت که گرفته نشده و هنوز کودکی در درونش زندگی می‌کند که منتظر آغوشی حمایتگر است