"گاهی آدم نیاز داره فقط از خودش دور بشه توی یه دنیای دیگه غرق بشه و هیچ چیزی رو حس نکنه... یه جور سکوت پر از شور!"

آدم یه چیزی رو از سر می‌گذرونه و هزار تیکه می‌شه و بعد با خودش فکر می‌کنه، "نه من واقعاً این رنج رو لازم داشتم.."

او با دقت، ساعتِ ایستاده‌اش را کوک کرد؛ شاید روزی زمان از دل سکوت اتاق بیرون بپرد...

پایان تنها نقطه‌ای است، که برای شروع جمله جدید لازم است.

"در هر سقوط، احتمالِ برخاستنی چون غبار نهفته است. "