هامون نگاهش را بالا گرفت و به چشم‌های پریشانم خیره شد. دستش را بر روی پاهایم گذاشت و زیر خنده زد. - خب، دیگه چه خبر؟ پوزخندی زدم و با صدایی آرام و بی‌حال، گفتم: - خاورمیانه پر از اتفاقه، کدومش رو بگم؟ هامون لبخندش را عمیق‌تر کرد. اما عمقی را فرو برد که از جنس خوشحالی نبود و چه بسا به تلخی می‌مانست. - اینا رو ول کن، از خودت بگو چه خبر؟ نفسی عمیق کشیدم و گفتم: - همین دیگه...