پارت دوم در ناکجا نه پول مهم بود نه تحصیلات و کله‌ی گنده‌ای داشتن. شب تا صبح و صبح تا شب کارمان زندگی کردن بود. بعضی مسافر و دوره‌گرد بودند، بعضی کاتب و دست به قلم، بعضی کشاورز و پرورش دهنده و ... بعضی هم همزمان همه‌ی این‌ها و حتی بیشتر بودند‌. اما ارزش‌هایمان یکسان بود. کاری اگر انجام می‌دادیم نه برای رضای خدا بود و نه برای کسب پول و حتی برای بزرگ نشان دادنه کله و جیب و کت و کولمان. انجامش می‌دادیم چون کیف می‌داد! آری! لذت بخش بود که در گرگ و میش صبح زیردرختی پیر و تنومند بنشینی به انتظار طلوع خورشید و شروع روزی دیگر. بعد بدوی در دشتی که تهی از آت و آشغال‌های صنعتی بود و می‌رفتی تا کاری که دوست داری را انجام دهی. ساعت و تاریخ و این چیز‌ها را هم نداشتیم. آزاد بودیم و قانون‌مان تنها عشق بود و هر آنچه که پیرو آن است. ‌