خستگی گاهی مثل سایه‌ای طولانی پشت سرت می‌افتد ؛ هرچقدر جلوتر می‌روی ، انگار بیشتر دنبالت می‌آید . گاهی در صدای نفس‌هایت پیداست ، گاهی در سکوتی که ناگهان میان جمله‌هایت می‌نشیند . این خستگی از نبودِ توان نیست ؛ از زیادیِ صبوری‌ست ، از روزهایی که بی‌وقفه جنگیده‌ای و لبخند زده‌ای ، حتی وقتی دلت گریه می‌خواست . اما همین که هنوز در مسیر ایستاده‌ای ، یعنی دل تو از هر خستگی‌ای قوی‌تر است .