مرگ انتظارم را می‌کشد اما زندگی محکم تنم را آغوش گرفته. هرچه تقلا می‌کنم رهایم کند، فایده‌ای ندارد. اما نمی‌تواند جلوی تفنگی که در دستم است را بگیرد، می‌تواند؟ ماشه را فشار می‌دهم و خون سرخم زمین را می‌پوشاند. اما هنوز زندگی پوچی‌اش را نفهمیده...