چشم هایش قهوه ای بودند و به حق فهمیدم قهوه از سیگار و قلیان اعتیاد آور تر است

بسیار گذشت تا بفهمم آنکه در خیابان گریه میکند از آنکه در گورستان می‌گرید غمگین تر است

دنیا را بیخیال ، چای‌ات سرد شد.....

تمام اتاقم را مرتب کردم ، حال انگار تنها چیز بهم ریخته خود منم

جلوی کافه یه زیر سیگاری بود ، نشستم. توش یه ته سیگار برام آشنا بود همون رنگ رژ لب ، همون برند سیگار ضربان قلبم کند شد، عطر تو پیچید در هوا دستم لرزید، انگار دوباره تو روبه‌رویم نشسته‌ای خاطره‌ات مثل دود سیگار دور سرم میچرخید.