پاروی بی قایق
چشم هایش قهوه ای بودند و به حق فهمیدم
قهوه از سیگار و قلیان اعتیاد آور تر است
4پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
یک سال پیش
بسیار گذشت تا بفهمم آنکه در خیابان گریه میکند از آنکه در گورستان میگرید غمگین تر است
60
یک سال پیشدنیا را بیخیال ، چایات سرد شد.....
110
یک سال پیشتمام اتاقم را مرتب کردم ، حال انگار تنها چیز بهم ریخته خود منم
80
یک سال پیشجلوی کافه یه زیر سیگاری بود ، نشستم. توش یه ته سیگار برام آشنا بود همون رنگ رژ لب ، همون برند سیگار ضربان قلبم کند شد، عطر تو پیچید در هوا دستم لرزید، انگار دوباره تو روبهرویم نشستهای خاطرهات مثل دود سیگار دور سرم میچرخید.
60
یک سال پیشلیوان شرابش را بر زمین کوبید، آهی کشید و سیگارش را روشن کرد، هنوز در فکر او بود دودها در هوای شب پیچید، دلش با هر پُک میلرزید؛ رد نگاهش میان خاطرات گم شد، اشک بر گونهاش آرام لغزید.
80
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.