آرتوش؛
تو خوابیدهای، اما من با پناهِ چاووشی اشک میریزم.
حق بده بهم بریزم بی تو، اولین تجربه مردنمه...
8پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
5 ماه پیش
منم آن شکسته سازی که تو هم نمینوازی؛
160
5 ماه پیشدرد آنجاست که آدمی پنداشته به راستی اشرف مخلوقات است!
171
6 ماه پیشخون در زمین فرو نرفت و روی زمین پخش شد، از زیر هر سنگ جوشید و جوشید و به راه افتاد. هر کس آن را میدید میفهمید که جایی بیگناهی را کشتهاند.
120
6 ماه پیشخیلیا عوض شدن... خیلیا فراموش کردن... خیلیا دیگه نیستن...
140
6 ماه پیشگفت که با بال و پری من پر و بالت ندهم در هوس بال و پرش بیپر و پر کنده شدم
122
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.