آرتوش؛
خون در زمین فرو نرفت و روی زمین پخش شد، از زیر هر سنگ جوشید و جوشید و به راه افتاد. هر کس آن را میدید میفهمید که جایی بیگناهی را کشتهاند.
12پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
5 ماه پیش
منم آن شکسته سازی که تو هم نمینوازی؛
160
5 ماه پیشدرد آنجاست که آدمی پنداشته به راستی اشرف مخلوقات است!
171
6 ماه پیشخیلیا عوض شدن... خیلیا فراموش کردن... خیلیا دیگه نیستن...
140
6 ماه پیشگفت که با بال و پری من پر و بالت ندهم در هوس بال و پرش بیپر و پر کنده شدم
122
7 ماه پیشاگر پروانه بودی، ساده میگریختی. اگر پروازِ پرنده بودی، میرفتی و تا زمان باقیست باز نمیگشتی. حالا که انسانی، چه کنم با تو؟! انسان چنان بیرحم است، که پروانه نمیکند با پیله، پروازِ یک پرنده نمیبُرد پهنه، چنگال یک گرگ صفت نمیکشد بر جثه.
90
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.