آرتوش؛
منم آن شکسته سازی که تو هم نمینوازی؛
16پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
4 ماه پیش
درد آنجاست که آدمی پنداشته به راستی اشرف مخلوقات است!
171
4 ماه پیشخون در زمین فرو نرفت و روی زمین پخش شد، از زیر هر سنگ جوشید و جوشید و به راه افتاد. هر کس آن را میدید میفهمید که جایی بیگناهی را کشتهاند.
120
4 ماه پیشخیلیا عوض شدن... خیلیا فراموش کردن... خیلیا دیگه نیستن...
140
4 ماه پیشگفت که با بال و پری من پر و بالت ندهم در هوس بال و پرش بیپر و پر کنده شدم
122
6 ماه پیشاگر پروانه بودی، ساده میگریختی. اگر پروازِ پرنده بودی، میرفتی و تا زمان باقیست باز نمیگشتی. حالا که انسانی، چه کنم با تو؟! انسان چنان بیرحم است، که پروانه نمیکند با پیله، پروازِ یک پرنده نمیبُرد پهنه، چنگال یک گرگ صفت نمیکشد بر جثه.
90