شمیم نغمه‌ای از امید را می‌سراید و کالبد چرکینم را از افکار تیره می‌رهاند. گویی بعد از طوفان ظلمت، بالاخره کورسوی کوچکی از نور را یافته‌ام. در میان آفتاب‌گردان‌های باغچه شاید هم در میان هلال نگاه تو در آن لحظه که شکفته لبت را ارمغان قلبم ساختی.