استخوان بلند را برای آخرین بار با دندان و زبان صیقل داد و سپس انداختش جلوی سگ زشت ولگردی که از ساعتی پیش عاجزانه منتظر تکه پاره‌ای دم تکان می‌داد. خیره به آن استخوان زمزمه کرد: «درست میگفتی رفیق. ما اگه گوشت همو بخوریم استخون‌ همو دور نمیندازیم...»