خانومِمیم؛
میگه که:
اونکه آغوش رو کشف کرد لال بود! میخواست همه چیز رو به یکباره بیان کنه (:
16پسند7نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
9 ماه پیش
سلام بر آنان که در ما چیزی را دوست داشتند که خودمان آن را ندیدیم و دوست نداشتیم . .
122
9 ماه پیشفکرش را بکن . . در ازل مقدر کرده بودند که ما در آن روز ؛ در آن ساعت ؛ و در آن مکان همدیگر را ببینیم . . (:
150
9 ماه پیشمکثی کرد و نوشت: «ممنون که در دلم ریشه دواندی.» گفتم:«خاکت خوب بود؛ من گیاهی نیمهجان بودم، خسته از زیستن و از ماندن؛ هوای تو سبزم کرد»
140
9 ماه پیشإذ لم يبدأ بالتعارف، ينتهي بالتَعارف! اگه با شناختن شروع نشه، با شناختن تموم میشه !
100
9 ماه پیشاز خیالم که بگذری -سبز- میشوم؛ حتی اگر هزار سال مرده باشم . . .
110
نقدها
قشنگ ...💖
مهربون 🙂
اوو🥺🤌
((((:
عالی=)
شایدم فقط پاش لیز خورده بود و پرت شده بود بغل یکی واسه اینکه ضایع نشه و طرف نزنه تو صورتش بیخیال ، قطعا یه توضیح ادبی پشت آغوش نهفته اس😁
گاهی زندگی همینقدر بیهوا و بامزهست. ولی هرچقدر هم بخندیم، آخرش آدم نمیتونه انکار کنه که پشت آغوش همیشه یه حس عمیق خوابیده؛ حتی اگه شروعش با لیز خوردن باشه و تصادفی باشه حسش اتفاقی نیست 😄