بر کدامین معبر بیاستم که تو در آن ایستادی؟ بر کدام خیابان قدم بر دارم که تو در آن قدم برداشتی ؟ کدام کنج حرم اشک بریزم که تو روضه خواندی؟ چه مسجدی به اقامه نماز بایستم که در آن عطر الله اکبرت پیچیده؟ من کجای شهر به دنبالت بگردم تا لحظاتی پیدایت کنم؟

صدای زنگ ... درس امروزشان وطن است ،ایران معلم از وطن پرستی می گوید از گوشه کلاس بلند می‌گوید:خانم اجازه! من دوست دارم روزی فدای ایران شوم صدای موشک و خون های ریخته بر روی زمین و جان فدا شده و به آرزو رسیده... به یاد طیبون و طیبات شجره طیبه🖤🕊

ایرانم !کاش میشد نجاتت دهم و تورا به گوشه ای ببرم به دور از منفعت طلبی سیاستمداران و تجاوز دشمنان و حماقت عده ای مردمان کاش آنقدر مظلوم نبودی ! کاش گناه نداشتی ...!(:

تنش، وطنم ! اوست که تنش بوی خاک ایرانم را می دهد انگار ایران او را در دامان خود پرورانده تا اوهم روزی مرا بپروراند و حالا من مادر را می بویم ؛ که بوی وطن می دهد ...🤍

گفت ایران را چگونه می بینی ؟! گفتم :ایران! ایران انگار همان آدمی است که تنش پر‌از خنجر حوادث روزگار است ؛ اما با تمام زخم هایش همیشه سعی دارد پایدار بماند اما کسی‌نقاب بر رویش را کنار بزند می‌تواند ببیند که هنوز خونریزی آن زخم هایش ادامه دارد 🖤

برگ زرد روی درخت مقاومتت برای چیست ؟ سفت به چوب خشکی‌چسبیدی بلکه گیرم صباحی بیش زندگی کنی ؟ آخر که چه ؟بالاخره خواهی افتاد که نمی بینی ما همه افتاده ایم ؟ از بالای بلندیه جوانی از بالای آرزو ها همه ما افتاده ایم و زانو هایمان تمام زخم است