اردشیر:)
دخترک با کلافگی نگاهی زیر چشمی به کرم ابریشمی انداخت که میان پیله اش، خودش را گم کرده بود. از نظر او صبر تنها اتلاف وقت و خستگی تن بود، بی خبر از آنکه بیشتر زیبایی ها تنها در سکوت صبر اتفاق میافتند...
2پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
19 ساعت پیش
امروز، آخرین روزی بود که به امید فرصت داده شد. همه چیز سر جاش بود، ساعت، پنجره، سکوت، فقط یه چیز دیگه شبیه دیروز نبود؛ امیدی که سالها منتظر بود، زمان اجازه ی رفتن را بدهد، حال بی خبر و اجازه رفته بود...
60
21 ساعت پیش"خاطرهها ردِ آرامی در دل میگذارند؛ حتی وقتی فکر میکنی فراموش شدن، با یک نسیم برمیگردند."
80
21 ساعت پیشزمان مثل یک دانه ی برف در دست توست. هرچقدر بیشتر برای نگهداشتنش عجله کنی، زودتر آب میشود.
70
7 روز پیشهمه برای برنده بودن و رسیدن به ارزوهاشون به دنیا نمیان. دنیا پر از بازندههای نرسیده به مقصد و پر از حسرته که قصهشون رو هیچکس تعریف نمیکنه و خیلی زود فراموش میشن...
40
7 روز پیشاو لبخند زد، طوری که هیچکس نفهمید چند آرزو رو پشت همان لبخند دفن کرده.
51
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.