کاش باران بودم... کاش همچو باران، بر زمین فرود می‌آمدم و تمام آلودگی‌ها را از جهان می‌ستردم. کاش از آسمان عشق، بر دلت واژگون می‌شدم و زخم سوزناک کینه‌ها را می‌شستم. کاش می‌توانستم غم‌هایت را به آغوش بکشم و به‌دست اقیانوس بسپارم. کاش می‌شد مثل باران، گونه‌های اشک‌آلودت را نوازش کنم و به‌جای تو ببارم. کاش رطوبتِ هوای دلم، تو را سر ذوق می‌آورد. کاش باران بودم...