همون لحظه حس کردم دیون داره نزدیکم میشه. خیلی مویی و سریع جاخالی دادم و، راستشو بخواید، با گرز ونومی کوبیدم وسط کمرش. (صدای سقوط) . . . (صدای له شدن گوشت) - اوه، تو هم رفتی توی این دویست نفر. با اون سیصد کیلو وزن، فکر کردم صدای ترکیدن شکمت بود که اومد! + ۱۳... عوضی... این... بزرگ‌ترین... و... زیباترین... اثرم... بود... - چی... زیبا...؟ خیلی چندشی! بخشی از رمان ابرقهرمانی ترتین