گمان میکنم که آخر من تمام میشوم اما غم من تمام نخواهد شد ..

تو جوهرِ قلم شعر های زیبای منی

_از چه میترسی؟ + هیچ چیزی مرا نمیترساند هیچ چیزی؟ درحالی که او از فکر ازدست دادنش هم به جنون می رسید

چه بنویسم از چشمانت که بقیه هم بتوانند آن چیزی را که من در نگاهت میبینم ببینند آیا کلمه ای وجود دارد که توصیفش کند؟

دستم را پیش بردم تا دستانش را بگیرم که شاید دردم آرام گیرد . غافل از آن که او دیواری بین من خودش کشیده یود دیواری از جنس سردی و سکوت..

او چنان دل باخته اش بود که روبه افق گفت: مبادا خورشید چشمانش در غروب دلتنگی گم شود و جهانم در شب فرو رود

من برای او پر از رویا بودم و لبریز از احساسات.. او خواننده خوبی بود میتوانست مرا از چشمانم بفهمد

دستم زیر چانه ام گذاشتم و به او خیره شدم. و با خود آرزو کردم که کاش می‌توانستم زمان را نگه دارم و تا ابد به الهه ام خیره میشدم و اورا در کنار خود نگه میداشتم آن پیج و تاب موهایش.. آری دلم را لابه لای آن دیدم که میان موج دریای موهایش گیر کرده بود..

چشم هایش برق می‌زدند و من می‌توانستم ماه را در آن دو گوی سیه چشمانش ببینم خندید و من جهان کوچکم را کمی آن طرف تر از لبش پیدا کرده بودم