گمگشته
مکث او اینبار طولانی تر از همیشه شد، صدایش به زمزمهای پایین آمد؛
اما گویی این کلمات را فریاد میزد.
"اعتماد...آری. آن زهر شیرینی که جرعهاش را به کام برادرم دادم و خودم هم از آن جام نوشیدم."
3پسند2نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
یک ماه پیش
"هیچ کس به تو صدمه نخواهد زد." زفیر دروغ دیگری به لیست بلند بالای دروغ هایش به این دختر اضافه کرد. زیرا تنها خطری که اِولین را تهدید میکرد، خود زفیر بود. و تنها دلیلی که اِولین هنوز زنده بود، این بود که زفیر نیز میخواست زنده بماند...
41
یک ماه پیشدوباره تنها شده بود و این به این معنی بود که افکارش، دوباره افسار او را به دست گرفته بودند. او نه میدانست کجا باید برود، نه میدانست آیا جایی برای رفتن دارد، و نه حتی میدانست اصلا رفتنش کار درستی است؟ غرق در افکار بیتوجه به خیابانهای خلوت قدم میزد؛ که صدای غار غار یک کلاغ، که روی یکی از چراغهای نیمسوخته کنار خیابان نشسته بود او را به لحظه بازگرداند...
60
یک ماه پیشاو به سرعت وارد حیاط میشود؛ به دستشویی میرود و به صورتش آب میزند، هوا بسیار سرد و آب روشویی از آن هم سرد تر است ولی او هیچ یک را حس نمیکند، زیرا ذهنش اکنون درگیر موضوع جدی تری نسبت به سرمای هوا است. یعنی هویتش!
30