از ترس سخن می‌گفت، اما نخستین فردی بود که قدم درون آتش می‌گذاشت. پیش از شیرجه زدن در هر مخمصه‌ای غر می‌زد اما بیشتر از هرکسی اهل عمل بود. جانش انگار به شوخ‌طبعی‌اش بند بود اما، با چنان جدیتی برای نجات جان دوستانش شمشیر زد که جنگجویان تاریخ در تابوت‌های آهنی دست بر نیام نهاده بدو درود فرستادند...