هیچ‌کس در ارتفاع نمی‌تواند برای همیشه وانمود کند که زمین را فراموش کرده است. هر پروازی، حتی اگر به دورترین نقطهٔ آسمان برسد، در نهایت با یک سؤال تمام می‌شود: حالا کجا فرود می‌آیی؟ بعضی‌ها برای بازگشتن پرواز می‌کنند و بعضی‌ها برای آنکه دیگر مجبور به بازگشت نباشند. تفاوتشان در بال‌ها نیست؛ در چیزی است که حاضرند هنگام پایین آمدن با خودشان به زمین بیاورند.

آنچه انسان را تغییر می‌دهد همیشه چیزی نیست که بر سرش می‌آید. گاهی چیزی است که برای ادامه دادن، مجبور می‌شود انجام دهد. بقا الزاماً انسان را نجات نمی‌دهد؛ فقط به او فرصت بیشتری می‌دهد تا ببیند برای زنده ماندن چه چیزهایی را می‌توان از دست داد. و شاید بدترین معامله همین باشد: وقتی آن‌قدر دوام آورده‌ای که دیگر نمی‌دانی نجات پیدا کرده‌ای، یا فقط به اندازهٔ کافی زنده مانده‌ای که تبدیل به بخشی از همان چیزی شوی که روزی از آن می‌ترسیدی.

نفرین بر آنی که حقیقت را دانست و سکوت کرد؛ بر آنی که فهمید و وانمود کرد نفهمیده؛ و بر آنی که چیزی را شکست، سپس نامِ زمان را بر ویرانه‌اش گذاشت.

همیشه فکر می‌کنیم آب باید شفاف باشد، انگار شفافیت نوعی صداقت است، اما آب هم می‌تواند دروغ بگوید. می‌تواند چیزی را از تو پنهان کند فقط چون عمقش زیاد است.

ما کلمات را پیدا نمی‌کنیم؛ خرابشان می‌کنیم تا قابل استفاده شوند. «دریا» را در چهار حرف جا می‌دهیم، «مادر» را در چهار حرف دیگر، بعد با خیال راحت فکر می‌کنیم فهمیده‌ایم درباره‌ی چه چیزی حرف می‌زنیم. اما اگر دریا از اسم خودش خسته شده باشد چه؟ اگر یک روز تصمیم بگیرد دیگر دریا نباشد و مثلاً صندلی شود؟ آن‌وقت کشتی‌ها روی صندلی‌ها حرکت می‌کنند، ماهی‌ها در کشوها پنهان می‌شوند و ساحل، چهارپایه‌ای می‌شود که جهان روی آن نشسته و پاهایش را در خلأ تکان می‌دهد. اول می‌خندیم، بعد می‌ترسیم، بعد سراغ فرهنگ لغت می‌رویم؛ همان کتابی که درباره‌ی معنای همه‌چیز مطمئن است جز معنای خودش. صفحه‌ی اول را باز می‌کنی و می‌خوانی: «آغاز، نقطه‌ای که چیزی از آن شروع می‌شود.» اما آغازِ آغاز کجاست؟ کتاب را می‌بندی و صدایی از میان جلد می‌گوید: «اشتباه کردی.» برمی‌گردی. هیچ‌کس نیست. البته که نیست؛ صداها معمولاً جایی نیستند که فکر می‌کنیم. آدم‌ها هم شاید همین‌طور باشند؛ شاید هرکس کمی بیرون از خودش ایستاده، یکی در گذشته‌اش، یکی در آینده‌اش، و یکی تمام عمر دنبال اتاقی می‌گردد که در نقشه‌ی خانه وجود ندارد.