نگارا :)
به راستی سقوطم را دیدی و هیچ نگفتی؟
به کجا ببرم این زخم انکار ناپذیر را...
10پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
2 ماه پیش
و در پایان تو راضی به اندوه من شدی و این جواب همه چیز بود
50
3 ماه پیشخواستار بینا شدن به تماشای دیدار دنیا نمی ارزید که گاهی ندیدن، بهاییست برای آرامشِ جان و کوری، پناهگاهی امن در برابرِ زشتیهای بیپایان
51
3 ماه پیشمیتوانست سرنوشت خود را تغییر دهد اما برای زنده ماندن عزیزانش مرگ خود را با آغوش باز پذیرفت
80
3 ماه پیش+آرام می شود؟ _آری... +چه زمان؟ _زمانی که نسل بشریت منقرض شود...
80
3 ماه پیشآرزوی دیدن کسی را دارم که بهای دیدنش، مرگ است؛اما چه مرگی شیرینتر از رسیدن به تماشای او؟...
120
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.