نگارا :)
همان طور که به نقطه ای بی انتها چشم دوخته بود زمزمه کرد:
-آیا ماه را می‌شود از حافظه آب گرفت؟!
5پسند0نقد0
فنجون
داستانک‌های دیگر این نویسنده
یک ماه پیش
چشم‌هایت رفتند، اما نگاهت هنوز پابرجاست و انتظار خانه ی آخر من است
40
یک ماه پیشافسوس که تمام روابط انسانی نیاز به نوعی نقاب دارد و تنهایی آخرین گریزگاه انسان‌های صادق است. صادق هدایت
11
4 ماه پیشو در پایان تو راضی به اندوه من شدی و این جواب همه چیز بود
50
4 ماه پیشخواستار بینا شدن به تماشای دیدار دنیا نمی ارزید که گاهی ندیدن، بهایی‌ست برای آرامشِ جان و کوری، پناهگاهی امن در برابرِ زشتی‌های بی‌پایان
61
4 ماه پیشمیتوانست سرنوشت خود را تغییر دهد اما برای زنده ماندن عزیزانش مرگ خود را با آغوش باز پذیرفت
80
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده می‌شوند.