بهم گفت: "درد توی یه اندازه‌ی خاصی مرهمه، گاهی درده که دردِ دیگه رو شفا میده. درد همیشه هم بد نیست. من دردِ مَردُم رو می‌گیرم و اونا رو توی نوشته‌هام میریزم، تا این درد بتونه بقیه رو آروم کنه. گاهی مقدار کمی ازش مثل یه مسکنِ خوبه که می‌تونه درد بزرگ‌تر رو تسکین بده. می‌دونی چرا مردم سیگار می‌کشن یا معتاد می‌شن یا خود‌زنی میکنن؟ دقیقا بخاطر همین؛ یه سریا هم ترجیح میدن به‌جاش کتاب بخونن. "