_ فکر می‌کردم بعد از این‌که بهت خیانت کردم ترکم می‌کنی. _ چیزی که تو از دست دادی من نبودم، اعتمادم بود.

برایم بگو از روزهایی که نبودم. یک‌بار هم تو از نبودم بگو، به جایی بر نمی‌خورد! دلتنگ بودی یا این غصه‌ی بی‌وجدان فقط خواب را از چشمانِ من ربوده بود؟

از دیدن چهره ام در آینه شرم دارم. نمی‌دانم با آن‌ چشمان خسته چه کنم؛ با صورتی که تک‌تک خطوطش فرسودگی را فریاد می‌زند.

ستارگانِ پرشورِ امید از آسمانِ زلالِ چشمانت فروغ کرده؛ برایم بگو از آتشی که در دلت خاکستر شد، از شوقی که پر کشید. به یادگار خواهد ماند، برقِ نگاهت در خاطراتِ تارِ من؛ چون نیلوفری در مردابِ زندگیِ بیهوده‌ام، شاید باتلاق شده‌ام تا تو در من رشد کنی.

باهام از حسرت حرف نزن وقتی نمی‌دونی چی از سر گذروندم. وقتی خبر نداری انتخابی که برای تو یه اجبار بود، خیلی کمتر درد داشت تا منی که بین گزینه‌های بد و بدترم گیر کرده بودم.