میبینمت و برای ثانیه ای لحظه ها می ایستند . عقربه ها برای دیدنت سکوت میکنند ، و من سال های طولانی خیره به چشمانت در کوچه پس کوچه های خاطرات قدم برمیدارم . میبینمت و انگار قلبم تهی از درد است . میبینمت و باز صدای بی قرار نبض هایی ک به سختی میزند . نگاهت میکنم و آرزو میکنم ک کاش زمان متوقف شود و من خیره به آن دو گوی قهوه ای جان دهم ، وقتی دنیا را خلاصه در همان لحظه میبینم . و این حق من نیست ک چشمانت را دریغ و تپش های دل بی قرارم را نادیده بگیری ، به دنبالت می آیم و در لحظه ی آخر راهم را کج میکنم وقتی میدانم دیگر دوستم نخواهی داشت..