نگارا :)
-میگم بخت و اقبال؛در زندگی همه ی ما بود!
فقط وقتی ما رسیدیم، او رفته بود!
وقتی او امد.
ما نبودیم!
9پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
18 روز پیش
و در پایان تو راضی به اندوه من شدی و این جواب همه چیز بود
50
یک ماه پیشخواستار بینا شدن به تماشای دیدار دنیا نمی ارزید که گاهی ندیدن، بهاییست برای آرامشِ جان و کوری، پناهگاهی امن در برابرِ زشتیهای بیپایان
51
یک ماه پیشمیتوانست سرنوشت خود را تغییر دهد اما برای زنده ماندن عزیزانش مرگ خود را با آغوش باز پذیرفت
80
یک ماه پیش+آرام می شود؟ _آری... +چه زمان؟ _زمانی که نسل بشریت منقرض شود...
80
2 ماه پیشآرزوی دیدن کسی را دارم که بهای دیدنش، مرگ است؛اما چه مرگی شیرینتر از رسیدن به تماشای او؟...
120