شَبنَم
در هر گوشهای از این کوچهها،
تکهای از خودش را بازمییافت
بهعنوانِ حقیقتی پنهان
که هرگز از او جدا نبوده.
و شاید این شهر، نه مکان،
بلکه استعارهای بود از خویشاوندیِ گمشده
از معشوقهای که هرگز نیامد،
اما همیشه حضور داشت
شبنمملک
13پسند0نظر0