نگارا :)
تقصیر خودم است، آنقدر بی هوا آسمانم را نقاشی کردم که هیچ رنگی برای زمینم باقی نمانده است.
همه ی مدادرنگی ام را از دست داده ام...
16پسند1نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
2 ماه پیش
و در پایان تو راضی به اندوه من شدی و این جواب همه چیز بود
50
3 ماه پیشخواستار بینا شدن به تماشای دیدار دنیا نمی ارزید که گاهی ندیدن، بهاییست برای آرامشِ جان و کوری، پناهگاهی امن در برابرِ زشتیهای بیپایان
51
3 ماه پیشمیتوانست سرنوشت خود را تغییر دهد اما برای زنده ماندن عزیزانش مرگ خود را با آغوش باز پذیرفت
80
3 ماه پیش+آرام می شود؟ _آری... +چه زمان؟ _زمانی که نسل بشریت منقرض شود...
80
3 ماه پیشآرزوی دیدن کسی را دارم که بهای دیدنش، مرگ است؛اما چه مرگی شیرینتر از رسیدن به تماشای او؟...
120
نقدها
بیا من بهت امانت میدم :))
چقدر تو مهربونی عزیز من:)))))