منتهاالیه آبی
میگفت دوست دارم به سرزمینی سفر کنم که در آن احساسات در قالب کلمات بیان نمیشوند. همانجایی که هیچچیز دیر نمیشود. جایی که به موقع مرا میبینی و به موقع دوستم داری.
7پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
6 ماه پیش
_ و در ضمن، مثل پسرهای احمق لباس نپوش. + اینها لباسهای خودتن. _ مهم نیست لباسهای کی رو پوشیدی. مهم اینه که مثل احمقها پوشیدیش.
30
6 ماه پیشخیلی دوست داشتم بدانم همینطوری احمق است یا برای رسیدن به این مرحله اشتراکی چیزی خریده؟
61
7 ماه پیش عشق را جایی فراموش کردهام. نمیدانم کجا. شاید هستهاش در همان قسمت دوستنداشتنی قلبم بود که فکر میکردم ارزشمند نیست. اشتباه میکردم.
90
10 ماه پیشحینی که داشت دستهگل را میپیچید، به دستان ظریفش نگاه میکردم که متوجه چیزی شدم. «انگشتت زخم شده.» لبخند کمرنگی زد:«انگشت که چیزی نیست. قلبم رو ندیدی.»
100
10 ماه پیشمیدانستم که فقط باید معذرتخواهی کنم، اما مثل احمقها شروع کردم که بگویم:«مگه برای کسی باید خوشگل باشی؟ همین که خودت از خودت ذوق ک-» «آره! مهمه! دلم میخواست 'تو' ببینی. آدمیزاده، دلش توجه میخواد. بدون توجه میمیره.»
90