برای لحظه‌ای از بی‌رحمی انسان‌ها ترسیدم. دستانم لرزیدند و به یاد سخن خواهر افتادم: - آدمی بی‌پناه است؛ نیاز دارد به کسی تکیه کند. دنبال آغوش کسی گشتم؛ نیافتم. خود را هم نیافتم. میان افکار گم شده بودم.