ساعت از ۱ نصفه شب گذشت. به ساعت‌های عمر گذشته‌اش فکر کرد: چقدر کار نکرده و کتاب‌های نخوانده دارم! عمر چقدر کوتاه است! چشمانش از بی‌خوابی می‌سوخت. یاد قرار دکتر فردای پسرش افتاد و دوباره به خودش گفت: اصل زندگی رو دریاب! زندگی همینه!