تو کی هستی ؟!
و دل به امید بسته ، به انتظار شبی که در میان نوشته هایم ، مرگ رد در خانه ام را بگیرد و من با دستان جوهری ام ، دست در دست او ، کاشانه ام را ترک کنم.
5پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
2 ماه پیش
« آری، همه باخت بود سرتاسرِ عمر، دستی که به گیسوی تو بردم، بُردم! » -هوشنگابتهاج
50
3 ماه پیشروشنایی حکمران قلمرویی ست که تنها در تاریکی معنا دارد
70
3 ماه پیشخواهان آزادی ام چون هربار بیش تر به دست هیاهویِ مرگِ پیچیدهِ در تردید های بیپایان و ازدحام لحظه ها ، نفسم تنگ تر میشود و دلم فشرده ...
60
5 ماه پیشبار دیگر سرنوشت خود را در میان کاغذ پاره ها و قلم های مرکبی ، یافتم ... بار دیگر راه رستگاری را در میان نوشته ها پیدا کردم .
90
5 ماه پیشبامدادی دیگر ، نیمی شبی دیگر .. نوری برافراشته بر آسمان و اهریمنی خفته در آدمی. در سکوت دل ، ندایی شنیده شد در پستوی ذهن وَ دیواره های نم کشیدهِ روان .. (نقدها)
51