بچها نظرتون چیه یه بازی کنیم،یه شعر میگیم بعد ادامش رو یکی دیگه نیاد میگه اولش رو خودم میگم: می شرابو پر قلم، کاغذ بالکی زیر پرم شروع میکنم از سر قلم مینویسم. مینویسم ز ان شب که رفتی،جای خالی ات شکافت غمی در سینه ام

او با خود میگفت خوشی وجود ندارد اما خودش کسی را یافته، به او ان چیزی را داد که بهش اتقاد نداشت. حلا هر لحظه با او برایش انگار صدها سال خوشی ابدی است. _اوه گِلور میدونی از وقتی که امدی، قلبی که کوه یخ بودو تابان و سرسبز کردی خدا من،اینقدر سوزناک نباش

خب از اونجایی که بقیه یه سلسله تشکیل دادن به اسم سلسله فنجونیان. پس بیان ماهم یه سلسله جدید تشکیل بدیم به اسم...(اسم پیشنهاد بدید😃☝🏻)

من دارم یه داستان مینویسم و برای ادامه دادن داستانم نیاز به نقدت درباره کاراکتر هام دارم،میتونم ازت درخواست کنم که یه نگاهی بهش بندازی؟=) 💗✨