هیوا
درحال نمایشنامه خوندن بودم که متوجه شدم بعضیها انقدر تکراری مینویسن که اگه چندتا کلمه رو ازشون بگیری دیگه کارشون تمومه.
پ.ن نقدِ نامحبوب، بدون مخاطبِ خاص!
16پسند3نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
5 ماه پیش
و قسم به اشکهایی که سرازیر شدند، تورا نخواهم بخشید مگر زخم دیدن و تنها ماندنت را ببینم، اشک ریختن و تباهیات را ببینم. این سوزِ جگر آب نمیخواهد، این آتشِ شعلهورِ قلبم تنها با آغوشِ سردِ تو آرام میگیرد، آغوشی که بیرحمانه از من دریغ کردی.
160
5 ماه پیشفرض کن یه کتابی توی یک کتابخونهی بزرگ، اسمت چیه؟
127
5 ماه پیشتوقعام از آدما کمتر شده. دیگر از هرکسی هرچیزی را متوقعام و میدانم همه به رابطهشان با من خیانت میکنند همانطور که من در حق خودم کردم. اما اینها چیزی را عوض نمیکنند. آدمها را دوست ندارم، از روابط بی سر و ته بیزارم.
80
5 ماه پیشریشهی دردهایم به ژرفای جانم نفوذ کرده. به جای خون سم را به رگهایم میرساند و مغزم را مسموم میکند. آخر این دردها جوانیام را تباه میکند همانطور که آرزوهایم را...
81
5 ماه پیشکاش دنیا اون عصری که رو دست بابام خوابم برد تموم میشد...
120