و قسم به اشک‌هایی که سرازیر شدند، تورا نخواهم بخشید مگر زخم دیدن و تنها ماندنت را ببینم، اشک ریختن و تباهی‌ات را ببینم. این سوزِ جگر آب نمی‌خواهد، این آتشِ شعله‌ورِ قلبم تنها با آغوشِ سردِ تو آرام می‌گیرد، آغوشی که بی‌رحمانه از من دریغ کردی.