شخصیت آدمای دورم شده مثل پازلی که تو کودکی درست میکردم و برام زیباترین چیزی بود که میتونستم توی دستام نگهش دارم اما! به محض اینکه بلندش میکردم تا از نزدیک ببینمش فرو می ریخت.. (ادامه در نقدها)