شَبنَم
زمین هربار یاد کسی را دفن میکند
بی آنکه بداند هر گوشه ای
به قبرستانی از خاطرات بدل گشته است...
10پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
12 روز پیش
بالاخره روزی آن قلهی بی رحمِ نامروت را فتح خواهیم کرد و پرچم " رسیدن " برافراشته خواهد شد.... 19/4/05
60
2 ماه پیشبههرحال، حقیقت این است؛ ما چه باشیم و چه نباشیم، زندگی بیاعتنا به تمام نبودنها، ادامه دارد.
101
2 ماه پیشآدمی که مکان و زمانش درست نباشد تا ابد محکوم به تنهاییست.
120
2 ماه پیشگاهی چنان غرق در خاطره ای بی نام و نشان میشوی که زمان و مکان دو خط صاف بدون زیرنویس میشوند افسار حال از دست میرود بودن و نبودن در هم تنیده میشود و تو نمیدانی اکنون کداممان زنده ایم آن خاطره ی کور یا جسمی که روحش گیر افتاده در گوشه ای از وهم و خیال!
50
2 ماه پیشو شاید در زیر آوار کلمات و آن منظومه ی خیال مدفون بمانیم و هیچ چشمی در هیچ کجای جهان لمسمان نکند.
101