دفترچه‌ی روی میز حامل خاطرات زیادی بود، خاطراتی که شادی و تلخی داشت و تنها دختری که هنوز به یاد او که مرد بود می‌نوشت! صفحه‌ی اول با خط نوشته‌ی کوتاهی تزیین شده بود: «توی دفتر تو، با خودنویس تو، برای تو و بدون تو، از هویت و فرزندان تو می‌نویسم!»