گاهی آدم به جایی میرسد تیغی به تیزی حرف دیگران را برمیدارد آن را نه روی رگ دستش میگذارد... نه روی شاهرگ گردنش.... بلکه آن را روی رگ های قلبش می‌کشد عمیق... قید احساسش نسبت به هم نوعانش را میزند.