ایلن
چشمانش به قدری طوفانی شده بود که ممکن بود گرداب درونیشان من را در خود چال کنند،چگونه باور کنم روزی در اقیانوس آرام چشمانش شنا میکردم؟
11پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
6 ماه پیش
باور هات رو ترس هات بهت هدیه دادن؟؟ آره از هر چیزی که ترسیدم شد بزرگ ترین اعتقادم...
40
6 ماه پیشمن را در این کشتی غم راه فراری نیست من را در این دریای بغض راه فراری نیست در من چه دیدی که مرا بت خودت کردی؟ در من چه دیدی که این گونه بتت را شکستی؟ حال از آن بت تکه سنگی بیش نمانده در دل شب، امیدی از ستاره نمانده
50
6 ماه پیشهمه میگویند دریا آبیست ،درست میگویند... آنها که در عمق چشمان تو غوطه ور نشده اند.
130
6 ماه پیشمن حتی با فکر به تو پر میکشم به باغ شکوفه ها سر میکشم در خیالم دست در دست تو در خیابانی بی هدف مست میشوم تو در خیالاتم مهربانی بامن مثل واقعیت ها نیستی بامن در اینجا سرد مثل کوهی یخ زده اما در آن دشت سر سبز تو نیز سر مستی بامن
90
7 ماه پیشبه چشمان من نگاه میکرد و با چشمانی خمار میگفت:«من آرامش را دوست دارم» فکر میکردم در چشمانم آرامشش را پیدا میکند اما... او آرامش را در همه جای شهر پیدا کرد به جز چشمان من،گویی چشمان من سیگاری بر روی تنش بود...
50