گم شده‌ام میانِ قومی بیگانه. فریاد میزنم: وطن کو؟ می‌گویند: دیوانه است! راه کج می‌کنند. اگر پرسیدند، بگو: بیگانه‌ای در دیار، منم.

آسمان ابری‌ست، باران از چشم من می‌بارد.

کودک پرسید، آیا پنجره‌ها هم می‌گریند؟

او روحش را باخت. از همان لحظاتی که تن به دوست داشتنش داد، و به اسرات مرداب درآمد.

ماه در آبی کبود، بی‌قرار می‌رقصد.