آدم عجیبی بود... با کسی از درد زخم هایش سخن نگفت و قطره ای اشک از چشمانش سرازیر نشد هرچند در دلش هیاهویی به پا بود و آتش خشم ، درون قلبش شعله میکشید در چشمان بی قرارش ، غم با بیتابی میرقصید و او همچنان لبخند میزد ؛ بی آنکه خود بداند چگونه و چرا ...!