مدتی بود که دردی نداشت آرام بود ، با خیالی آسوده... مدتی میشد که اشک نریخته بود لب هایش سکونتگاه دائمی لبخند شده بودند... اما چه فایده؟ من هنوز ترک های عمیق قلبش را میدم یک لمس برای فرو ریختنش کفایت میکرد...