آرولف
گمان میکنم به هر کس نزدیک میشوم او نیز تنها میشود، مِن بعد دست تنهائیم را میگیرم مبادا بیگدار عدهای را به خود آغشته کند.
15پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
7 ماه پیش
گم شدهام میانِ قومی بیگانه. فریاد میزنم: وطن کو؟ میگویند: دیوانه است! راه کج میکنند. اگر پرسیدند، بگو: بیگانهای در دیار، منم.
80
9 ماه پیشبگو بدانم، هنوز هم مرا به خاطر داری؟
190
9 ماه پیشآسمان ابریست، باران از چشم من میبارد.
241
9 ماه پیشکودک پرسید، آیا پنجرهها هم میگریند؟
172
9 ماه پیشاو روحش را باخت. از همان لحظاتی که تن به دوست داشتنش داد، و به اسرات مرداب درآمد.
110
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.